درمان عفونت زخم

عفونی شدن زخم ، روند بهبود زخم را به تاخیر می اندازد . هر عاملی که باعث تضعیف سیستم ایمنی و دفاعی بدن شود ، خطر عفونی شدن زخم را افزایش می دهد .

جهت تشخیص عفونت زخم ، متخصص بالینی ابتدا به بررسی علائم و وضعیت بالینی می پردازد و نحوه ایجاد زخم و مدت زمان ایجاد آن را بررسی می کند . جهت تشخیص قطعی ، آزمایش خون ، اشعه ایکس ، سی تی اسکن جهت بررسی بافت های عمقی، و همچنین کشت زخم، نیز انجام خواهد شد .
درمان عفونت زخم ، بر اساس شدت زخم ، محل تشکیل زخم و درگیری نواحی اطراف زخم ، صورت می گیرد . در پروسه درمان ، سلامت جسمانی فرد و مدت زمان ایجاد زخم نیز حائز اهمیت می باشد . مصرف دارو ، به درمان عفونت و کاهش درد و التهاب کمک می کند . استفاده از پانسمان های مناسب نیز از بروز عفونت های بیشتر و یا برخورد و تماس اشیای آلوده با زخم ، پیشگیری می کند . در برخی موارد، نیاز است تا با جراحی زخم ، جسم خارجی بیرون آورده شود و یا بافت های مرده و عفونی از روی زخم برداشته شود .

      نمونه هایی از زخم های عفونی

گاز گرفتگی : برخی از انواع عفونت بر اثر میکروب های موجود در بزاق انسان یا حیوان به وجود می آیند ، که می توانند در اثر گاز گرفتی منتقل شوند . رایج ترین گونه این باکتری ها Pasteurella multocida است که توسط گاز گرفتی سگ و گربه منتقل می شود .

تروما : تروما می تواند در اثر فشار فیزیکی ایجاد شده و سبب زخم های مختلف و ایجاد عفونت شود . زخم های که در هنگام به وجود آمدن با خاک یا مواد دیگر در ارتباط بوده اند ، خطر بیشتری برای عفونت دارند . زخم های عمیق و آلوده ممکن است در معرض چندین نوع باکتری قرار گیرند.

آلودگی در اتاق جراحی : بخش های از پوست یا ترشحات دیگر اشخاص در اتای جراحی ، می تواند سبب ایجاد عفونت در سایرین شود. باکتری های موجود در بیمارستان ها اغلب مقاومت بیشتری به آنتی بیوتیک ها دارند .

عفونت در اثر سوختگی : سوختگی می تواند در سطوح مختلف بر لایه های مختلف پوست تاثیر بگذارد . سوختگی های درجه اول بیشتر در لایه سطحی پوست است . سوختگی درجه دو شامل نفود آسیب به درم است . سوختگی های درجه سه به تمام لایه های پوست نفوذ کرده و باعث آسیب به بافت های زیرین می شوند . با افزایش آسیب بافتی و عمیق تر بودن زخم ایجاد شده ، خطر ایجاد عفونت ها نیز بیشتر می شود.

زخم های سوختگی معمولا در ابتدا استریل شده هستند و مانع بروز عفونت می شوند ، اما به علت بافت مرده زیرین و از دست رفتن حفاظ، باکتری های لایه های بیرونی به تدریج به لایه های زیرین راه پیدا کرده و داخل زخم می شوند . عفونت های ایجاد شده معمولا از نوع باکتریایی هستند ، اما عفونت های قارچی نیز ممکن است به وجود آیند . برخی از عوامل عفونی پس از مدتی به آنتی بیوتیک ها مقاوم شده و درمان را دشوار می کنند. از جمله عوامل ویروسی عفونت نیز می توان به عفونت ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس اشاره کرد.

      عوامل تشديد كننده بيماريی

  • اشخاص مسن تر
  • تغذيه ناكافی
  • هرگونه بيماری مزمن به ويژه ديابت شيرين
  • جراحی در دستگاه گوارش
  • استفاده از داروهای سركوبگر ايمنی
  • بيماران چاق
  • بيماران مبتلا به سرطان

پيشگيری

روش های ماهرانه جراحی و اقدامات پيش از عمل كه شامل موارد زير هستند :

  • استفاده از آنتی بيوتيک های خاص مثل نئومايسين پيش از جراحی در دستگاه گوارش برای استريل كردن لوله گوارش
  • تميز كردن كامل پوست قبل از جراحی
  • استفاده هرچه كمتر از بخيه

      عواقب مورد انتظار

معمولاً در بيشتر بيماران با تخليه چرک و درمان آنتی بيوتيكی قابل علاج است . بهبودی عفونت زخم جراحی حدود 2 هفته طول می كشد.

عوارض احتمالی

  • پريتونيت
  • مسموميت خونی
  • تداخل با بهبودی طبيعی محل برش پس از جراحی كه گاهی مستلزم يک جراحی ديگر و ترميم است .

      روند درمان زخم جراحی

آزمون های تشخيصی می توانند شامل كشت چرک يا خون حاصل از محل عفونت در آزمايشگاه

تسكين درد با گرما ، استفاده از كيسه گرم يا كمپرس گرم به مدت 40-30 دقيقه ، 4-3 بار در روز در صورتی كه زخم ترشح كند ، لباس ها را به دفعات عوض كنيد.

جراحی برای برش و تخليه آب زخم (گاهی اوقات ) ممكن است لازم باشد.

      داروها

  • آنتی بيوتيک ها برای مقابله با عفونت
  • مكمل های ويتامينی و معدنی برای تسريع بهبودی
  • مسكن ها . می توانيد برای تسكين درد خفيف از داروهای بدون نياز به نسخه مثل استامينوفن استفاده كنيد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماری

تا محوشدن تمام علايم در بستر استراحت كنيد.

      درچه شرايطی بايد به پزشک مراجعه نمود ؟

  • اگر شما يا يكی از اعضای خانواده تان علايم عفونت زخم جراحی را داشته باشيد.
  • اگر تب بالا يا احساس ناخوشی عمومی ايجاد شود و به نظر برسد عفونت پس از درمان بدتر شده است .
  • اگر دچار علايم جديد و غير قابل توجيه شده ايد. داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبی داشته باشند .