درمان زخم مزمن

زخم‌های پوستی که نمی‌توانند بهبودی پیدا کنند ، یا به آرامی بهبود می‌یابند و یا در زمان بسیار طولانی بهبود یافته و مداوا می‌شوند ، به‌ عنوان یک زخم مزمن شناخته شده است . برخی از علل بسیاری از زخم‌های مزمن ( مداوم ) پوست شامل تروما ، سوختگی ، سرطان پوست ، عفونت و یا بیماری‌های دیگر مانند دیابت باشند . اینگونه زخم‌ها ، زخم‌هایی هستند که برای درمانشان مدت طولانی باید بگذرد و نیاز به مراقبت ویژه دارند .

به بیان دیگر زخمی که پس از گذشت چهار هفته از شروع درمان به درمان پاسخ نمی دهد و یا به طور کامل در دو ماه بهبود نمی یابد ، زخم مزمن است . شرایط زخم های مزمن اغلب با دلایل اساسی و بیماری های پیش زمینه مانند دیابت ، مشکلات گردش خون یا درمان های سابق برای سرطان پیچیده می شود و ساده ترین زخم ها می توانند به علت مختل شدن روند بهبود طبیعی بدن به مشکلاتی چشم گیر تبدیل شوند . انواع دیگر زخم های مزمن ناشی از زخم های بستر ، تروما و یا عفونت هستند . زخم های مزمن می توانند عواقب جدی برای سلامتی داشته باشند و ممکن است بر کیفیت زندگی شما تاثیر بگذارند .

   علل و عوامل خطر

زخم ها معمولا نتیجه آسیب هایی مانند بریدگی یا ضربه هستند . افرادی که دچار زخم های مزمن می شوند ، اغلب دچار شرایطی هستند که باعث می شود حتی فشار جزئی باعث ایجاد زخم مزمن شود .

   عوامل اصلی شامل موارد زیر است :

گردش خون ضعیف : افراد دارای گردش خون ضعیف – به عنوان مثال در نتیجه بیماری شریانی محیطی (PAD) – دارای شریان های باریک هستند . شریان ها ، عروق خونی هستند که اکسیژن و مواد مغذی را به بافت های بدن منتقل می کنند . اگر خون نتواند به طور صحیح گردش کند ، معمولا زخم ها به آرامی بهبود می یابند.

نارسایی وریدی : اختلالاتی که روی رگ هایی پا که مسئول انتقال خون به قلب هستند اثر می گذارند نیز ممکن است احتمال ایجاد زخم های مزمن روی پاها را افزایش دهند. نارسایی وریدی باعث می شود که رگ ها بزرگ شوند، و معمولا به وریدهای واریسی منجر می شوند. خون نمی تواند به سمت بالا حرکت کند و در پاها جمع می شود و گاهی اوقات موجب تورم می شود. فشار حاصل از آن گردش خون و انتقال اکسیژن به بافت های بدن را حتی دشوارتر می کند. در این حالت حتی آسیب های کوچک نیز می توانند باعث زخم های مزمن شوند.

دیابت : با گذشت زمان، سطوح بالای قند در جریان خون می تواند به عروق خونی و عصب های مربوط به پا، آسیب برسانند. به همین دلیل افرادی که مبتلا به دیابت هستند اغلب در پای خود احساس درد نمی کنند و ممکن است متوجه آسیب های جزئی و یا فشار کفش های بیش از حد تنگ نشوند. گردش خون ضعیف نیز بر تأمین اکسیژن و مواد مغذی به بافت ها تاثیر می گذارد و خطر ابتلا به زخم مزمن را افزایش می دهد.

سیستم ایمنی ضعیف : داشتن یک سیستم ایمنی ضعیف، به عنوان مثال به علت سرطان، عامل خطر بیشتری برای زخم های مزمن یا زخم های عفونی است. زخم ها اغلب در افراد مسن یا افرادی که رژیم غذایی نامناسب دارند نیز به آرامی بهبود می یابند.

آسیب های ناشی از تصادف و تخریب بافت : آسیب شدید یا سوختگی باعث بروز زخم های بزرگ و عمیقی می شوند که ممکن است بهبودشان بدن را به چالش بکشد.

فشار مکانیکی : افرادی که به مدت طولانی در رختخواب بستری بوده یا مجبور به نشستن روی صندلی چرخدار هستند، ممکن است دچار زخم بستر شوند. برای اینکه زخم ها بتوانند درمان یابند، فشار باید از روی منطقه آسیب دیده برداشته شود.

   درمان زخم مزمن

همانطور که گفته شد روش درمان زخم مزمن بر اساس نوع و دلیل زخم ، متفاوت است . ابتدا دلیل اصلی ایجاد زخم قبل از اینکه مراحل درمان شروع شود ، باید مورد توجه قرار گیرد . افراد مبتلا به دیابت باید تغذیه و سلامت عروق خود را بهبود بخشند . هم در زخم دیابتی و هم زخم بستر، نیاز به تخلیه و پاکسازی زخم هست . انجمن متخصصین درمان زخم از واژه مخفف TIME برای به یاد آوردن عواملی که به بهبود زخم مزمن کمک می کند استفاده می کنند:

  • T : Tissue بافت
  • I : Inflammation or infection التهاب یا عفونت
  • M : Moisture رطوبت
  • E : Edge لبه دار شدن زخم

   چه پیشنهاداتی برای خود مراقبتی در برابر زخم‌ها وجود دارد؟

شما برای درمان از طرف دکتر خود هدایت و بررسی می‌شوید ، اما پیشنهادات در ادامه برخی از توصیه‌ها برای مراقبت از خود در برابر برخی زخم‌ها ارائه می‌شود :

  • در صورت امکان داروهایی را مصرف نکنید که در پروسه درمان با فرآیند طبیعی بهبود بدن مقابله کنند . به عنوان مثال ، داروهای ضد التهاب ( مانند آسپرین بدون نسخه ) باعث کاهش فعالیت سلول‌های سیستم ایمنی بدن می‌شود . از پزشک خود بخواهید که لیستی از داروها را در کوتاه مدت بررسی کند .
  • اطمینان حاصل کنید که به درستی غذا می‌خورید . بدن شما نیازمند تغذیه خوب و مناسب برای فرایند بهبود است .
  • غذاهای حاوی ویتامین C را در رژیم غذایی خود قرار دهید . بدن به ویتامین C برای ایجاد کلاژن نیاز دارد . هر روز میوه‌های تازه و سبزیجات نیز بدن شما را با سایر مواد مغذی ضروری برای بهبود زخم مانند ویتامین A، مس و روی تامین می‌کنند . این موارد می‌تواند در کنار ویتامین C به رژیم غذایی شما اضافه شود .
  • زخم خود را بپوشانید . اگر آن‌ها گرم نگه داشته شوند ، سریع‌تر بهبود می‌یابند . سعی کنید هنگام تعویض لباس سریع باشید . قرار گرفتن یک زخم در هوای آزاد می‌تواند دمای آن را کاهش دهد و ممکن است برای چند ساعت بهبود یافتن را با کندی مواجه کند .
  • از یک کرم ضد آفتاب ، سرم شستشو و یا اسپری در زخم مزمن استفاده نکنید . این موارد برای سلول‌های درگیر در ترمیم زخم مضر و سمی هستند .
  • ورزش منظم داشته باشید زیرا باعث افزایش جریان خون ، بهبود سلامت عمومی و سرعت بهبود زخم می‌شود . برای پیشنهادات در مورد ورزش مناسب از پزشک خود بپرسید .
  • مدیریت سایر بیماری‌های مزمن مانند دیابت.
  • سیگار نکشید.